Baszta Żnińska została zbudowana w latach 1447–1500 jako część ratusza, który nie przetrwał do dzisiaj. W 1692 roku wieża uległa zniszczeniu w wyniku pożaru, po czym została odbudowana, obniżając ją o jedną kondygnację. W trakcie przebudowy wprowadzono barokowy hełm na dachu, który przetrwał do połowy XIX wieku. W 1755 roku zamontowano w niej zegar, ufundowany przez burmistrza Zenona Konwerskiego. W 1961 roku baszta stała się siedzibą Muzeum Ziemi Pałuckiej. 

      Obiekt ma masywną, kwadratową konstrukcję, która na wysokości pierwszego piętra zmienia się w ośmiobok. Oddzielające kondygnacje fryzy oraz charakterystyczne łuki okienne nadają jej unikalny wygląd. W piwnicach znajdują się pozostałości średniowiecznego systemu ogrzewania, co świadczy o jej obronnym charakterze. W 1930 roku wieża została wpisana do rejestru zabytków.